پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی (وزارت علوم ، تحقیقات و فناوری) فیزیولوژی ورزشی 2322-164X 11 41 2019 03 21 The Effect of Endurance Training and High-Fat Diet on PGC-1a/FNDC5/Irisin Pathway in Male C57BL/6 Mice تأثیر تمرین استقامتی و رژیم غذایی پرچرب بر مسیر PGC-1a/FNDC5/Irisin در موش‌های نر C57BL/6 63 80 1428 10.22089/spj.2017.4295.1573 FA فاطمه کاظمی نسب دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه اصفهان 0000-0002-7309-3637 سید محمد مرندی استاد فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه اصفهان 0000-0003-3877-870X کامران قائدی استاد زیست شناسی سلولی و مولکولی، دانشگاه اصفهان فهیمه اسفرجانی دانشیار فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه اصفهان 0000-0001-8132-8419 محمد حسین نصراصفهانی استاد جنین شناسی، پژوهشگاه رویان 0000-0003-1983-3435 Journal Article 2017 06 08 The purpose of this study was to investigate the effect of endurance training and high fat diet on PGC-1a/FNDC5/Irisin pathway in Gastrocnemius muscle and visceral adipose tissue in male C57BL/6 mice. Male C57BL/6 mice were divided to 4 groups: High fat-Exercise (HF-E), High fat-Sedentary (HF-S), Low fat-Exercise (LF-E) and Low fat-Sedentary (LF-S). Exercise groups received exercise on a motor-driven treadmill at 21m/min, 45 min/day, 5 days/week for 8 weeks. 24 hours after final exercise session, mice were sacrificed and blood samples were taken from the mice to measure plasma irisin. Gastrocnemius skeletal muscle and visceral adipose tissue were excised and frozen in liquid nitrogen for assessment of PGC-1a and FNDC5 mRNA levels. Data was analyzed by a two-way ANOVA at P0.05). The results of this study indicate that high fat diet increases the expression of FNDC5 in the Gastrocnemius muscle tissue. Also, there is a potential correlation between the expression of muscular FNDC5 and body fat mass, which requires further studies to investigate its cellular and molecular mechanisms. <strong>هدف مطالعة حاضر، بررسی تأثیر تمرین استقامتی و رژیم غذایی پرچرب بر مسیر </strong><strong>PGC-1a/FNDC5/Irisin</strong><strong> در بافت عضلة دوقلو و بافت چربی احشایی در موش‌های نر </strong><strong>C57BL/6</strong><strong> بود. موش‌ها به‌طور تصادفی به چهار گروه تقسیم شدند: رژیم غذایی پرچرب- تمرین (</strong><strong>HF-E</strong><strong>)، رژیم غذایی پرچرب- بی‌تحرک (</strong><strong>HF-S</strong><strong>)، رژیم غذایی کم‌چرب-تمرین (</strong><strong>LF-E</strong><strong>) و رژیم غذایی کم‌چرب- بی‌تحرک (</strong><strong>LF-S</strong><strong>). موش‌های گروه تمرینی به‌مدت هشت هفته و پنج روز در هفته با سرعت متوسط 19 متر بر دقیقه و به‌مدت 45 دقیقه، تحت‌تمرین روی تردمیل قرار گرفتند. 24 ساعت پس از آخرین جلسة تمرینی، موش‌ها قربانی شدند و برای اندازه‌گیری ایریزین پلاسما، خون‌گیری از موش‌ها انجام شد. بافت عضلة دوقلو و چربی احشایی جدا شد و برای اندازه‌گیری بیان </strong><strong>mRNA</strong><strong>PGC-1a</strong><strong> و </strong><strong>mRNA</strong><strong>FNDC5</strong><strong> در نیتروژن مایع فریز شد. از آزمون آنالیز واریانس دوطرفه در سطح معناداری </strong><strong>P < 0.05</strong><strong> استفاده شد. نتایج نشان داد که سطوح </strong><strong>FNDC5 </strong><strong> عضلانی در موش­های تغذیه‌شده با رژیم غذایی پرچرب بیشتر از موش‌های تغذیه‌شده با رژیم غذایی کم چرب بودند (</strong><strong>P = 0.001</strong><strong>). به‌طور قابل‌توجهی، بیان</strong><strong>FNDC5 </strong><strong> عضلانی همسبتگی مثبت با چربی بدن موش‌های </strong><strong>C57BL/6</strong><strong> داشت (</strong><strong>P = 0.001, r = 0.8</strong><strong>). همچنین، نتایج نشان می‌دهد که تمرین بدنی و رژیم غذایی بر میزان ایریزین پلاسما تأثیری نداشتند (</strong><strong>P > 0.05</strong><strong>). نتایج مطالعة حاضر نشان می‌دهد که رژیم غذایی پرچرب موجب افزایش بیان </strong><strong>FNDC5</strong><strong> در بافت عضلة دوقلو می‌شود. همچنین، احتمالاَ ارتباطی متقابل بین بیان</strong><strong>FNDC5 </strong><strong> عضلانی و تودة چربی بدن وجود دارد</strong><strong>که انجام مطالعاتی در آینده برای بررسی مکانیسم‌های سلولی و مولکولی آن لازم به‌نظر می‌رسد.</strong><br /> <br /> <strong> </strong> https://spj.ssrc.ac.ir/article_1428_0663a4ddceacb40b095eda264a85f15c.pdf