پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی (وزارت علوم ، تحقیقات و فناوری) فیزیولوژی ورزشی 2322-164X 12 45 2020 03 20 The Effect of Drinking Skim Milk, Soy Milk and Water on Rehydration and Exercise Performance in Young Trained Females اثر نوشیدن شیر کم‌چرب، شیرسویا و آب بر آب‌گیری مجدد و عملکرد ورزشی در دختران جوان تمرین‌کرده 45 60 1616 10.22089/spj.2018.5210.1691 FA فائقه قاسمی کارشناسی‌ارشد فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه گیلان حمید محبی استاد فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه گیلان 0000-0001-9858-5964 حمید اراضی استاد فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه گیلان 0000-0002-1594-6515 Journal Article 2017 12 11 The aim of this study was to compare the effects of drinking skim milk, soy milk, and water on fluid balance, rehydration and time to exhaustion during aerobic exercise. Eight trained females (age 21.37±0.71 years, BMI 22.06±1.42 Kg.m-2, VO2max 43.09±1.83 ml.kg-1.min-1) randomly assigned. The subjects ran on a treadmill at 75% of maximum heart rate for 20 minutes. This process continued for each subject until approximately 1.8±0.17% of reduction in body weight. Following that, subjects consumed one of the drinks randomized crossover design. The amount of consumed liquid was about 150% of the lost weight. Urine volume and urine specific gravity were measured after collecting urine samples. After the end of tree hours recovery, Bruce protocol was performed to evaluate exercise performance. The total volume of urine was significantly reduced in both milk and soy milk trials compared to water trial (P<0.05). Furthermore, the net fluid balance in these two trials was significantly positive compared to water trial (P<0.05) and the time to exhaustion was also longer than water trial (P<0.05). However, there was no significant difference between these two trials, milk and soy milk, in these variables (P>0.05). Therefore, drinking milk and soy milk led to better rehydration and fluid balance after exercise, which is associated with improved exercise performance. <strong>هدف از انجام پژوهش حاضر، مقایسة اثر نوشیدن شیر، شیرسویا و آب بر آب­گیری ­مجدد و زمان رسیدن به خستگی در دختران جوان تمرین­کرده بود. هشت دختر تمرین­کرده (سن 74/0</strong><strong> ± </strong><strong>37/21 سال، شاخص تودة بدن 49/1</strong><strong> ± </strong><strong>062/22 کیلوگرم بر مترمربع، حداکثر اکسیژن مصرفی 83/1</strong><strong> ± </strong><strong>09/43 میلی­لیتر بر کیلوگرم در دقیقه) به‌عنوان آزمودنی در پژوهش حاضر شرکت کردند. آزمودنی­ها فعالیت تناوبی را روی تردمیل با شدت 75 درصد ضربان قلب بیشینه در دوره­های 20 دقیقه­ای برای کاهش وزن 17/0</strong><strong> ± </strong><strong>8/1 درصد تودة بدن اجرا کردند و به‌صورت متقاطع تصادفی یکی از نوشیدنی­ها شامل شیر­کم­چرب، شیر­سویا و آب را به میزان 150 درصد تودة بدنی ازدست‌رفته مصرف کردند. نمونه­های ادرار در شش مرحله جمع­آوری شدند و میزان حجم ادرار و وزن مخصوص ادرار اندازه‏گیری شد و پس از پایان ریکاوری سه‌ساعته، آزمون بروس برای بررسی عملکرد ورزشی اجرا شد. حجم کل ادرار تولیدی در دو آزمون شیر و شیرسویا در مقایسه با آزمون آب کاهشی معنادار داشت (</strong>P < 0.05<strong>). تعادل خالص مایع بدن در دو آزمون شیر و شیر­سویا در مقایسه با آزمون آب به­طور معنا­داری مثبت بود (</strong>P < 0.05<strong>). همچنین، زمان رسیدن به خستگی، در هر دو آزمون شیر و شیر­سویا نسبت به آزمون آب بیشتر بود (</strong>P < 0.05<strong>)؛ باوجوداین، بین دو نوبت شیر و شیرسویا تفاوتی معنا­دار در حجم ­کل ادرار تولیدی، تعادل خالص مایع بدن و زمان رسیدن به خستگی وجود نداشت (</strong>P > 0.05<strong>)؛ بنابراین، باید گفت که هر دو نوشیدنی شیر و شیر­سویا به بهبود آب­گیری مجدد و تعادل مایعات پس از فعالیت ورزشی منجر می­شوند و می­توانند سبب بهبود عملکرد ورزشی شوند.</strong> https://spj.ssrc.ac.ir/article_1616_962e56a8a0b0420d87272a682bfd1e53.pdf