پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی (وزارت علوم ، تحقیقات و فناوری) فیزیولوژی ورزشی 2322-164X 6 24 2015 02 09 The effect of high intensity interval exercises in hypoxia normobaric and normoxia conditions on serum interleukin-6 and its relation with glucose in non-athlete young men تأثیر فعالیت تناوبی شدید در شرایط هایپوکسی نورموباریک و نورموکسی بر مقادیر سرمی اینترلوکین-6 و ارتباط آن با گلوکز در جوانان غیر ورزشکار 15 30 186 FA پریسا روزبهانی کارشناس ارشد دانشگاه گیلان بهمن میرزایی دانشیار دانشگاه گیلان Journal Article 2013 08 11 The purpose of this study was to determine the effect of high intensity interval exercise in hypoxia and normoxia conditions on serum interleukin-6 (IL-6) response and its relation with glucose in non-athlete young men. 9 sedentary volunteers, with age 24.6±0.5 yr., weight 72.9±4.9 kg and height 174.8±5.3 cm participated in this study. Subjects' main activity for 30 min including 10 times 1-min with 80% Wmax on cycle ergometer in hypoxia normobaric condition (15.3 to 15.5 % of oxygen of 2500 m high) and after a week in normoxia condition (20 to 21% of oxygen) were performed. Between each of the repetitions to return to the initial state, the intensity of the activity was reduced to 50% Wmax. In the test session, to measure IL-6 levels and glucose, 2 ml of blood each at different times (before, immediately after and two hours after the activity), subjects were collected from the brachial vein. To analyze the data, analysis of variance with repeated measures was used. Serum levels of IL-6 subjects immediately and two hours of activity in hypoxic conditions and Normoksy showed decreased insignificantly (P>0.05). The correlation between IL-6 levels and glucose were observed between the two conditions (P>0.05). Based on the results we can say that the implementation of the periodic activity of severe dysfunction of the immune system in young male athletes are not created. However, due to the influence of intensity, duration, type of activity and the degree of hypoxia on the immune response, it is better to provide intense sporting activities for young people more closely to non-athletes. هدف پژوهش حاضر تعیین تأثیر فعالیت ورزشی تناوبی شدید در شرایط‌ هایپوکسی نورموباریک و نورموکسی بر پاسخ اینترلوکین-6 (IL-6) سرم و ارتباط آن با گلوکز در مردان جوان غیر ورزشکاربود. 9 جوان غیرفعال داوطلب، با میانگین سنی 5/0±6/24 سال، وزن 9/4±9/72 کیلوگرم و قد 3/5±8/174 سانتی‌متر در این پژوهش شرکت کردند. آزمودنی‌ها برنامه فعالیت اصلی را به مدت 30 دقیقه شامل 10 تکرار 1 دقیقه­ای با بار کار 80 درصد Wmax روی چرخ کارسنج در شرایط‌ هایپوکسی نورموباریک (اکسیژن برابر 3/15 تا 5/15 درصد برابر ارتفاع 2500 متر) و بعد از یک هفته در شرایط نورموکسی اجرا کردند. بین هر کدام از تکرارها برای بازگشت به حالت اولیه، شدت فعالیت به 50 درصد Wmax کاهش داده شد. در جلسه آزمون، برای سنجش میزان سرمی IL-6 و گلوکز، هر بار 2 میلی‌لیتر خون در زمان‌های مختلف (قبل، بلافاصله بعد و دو ساعت بعد از اجرای فعالیت)، از ورید بازویی آزمودنی‌ها جمع‌آوری شد. برای تحلیل داده‌ها از روش آماری تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر استفاده شد. سطوح سرمی IL-6 آزمودنی‌ها بلافاصله و دو ساعت بعد از فعالیت در شرایط‌ هایپوکسی و نورموکسی کاهش غیرمعناداری را نشان داد (0.05>P). هم‌چنین ارتباطی بین میزان سرمی IL-6 و گلوکز، بین این دو شرایط مشاهده نشد (0.05>P). با توجه به نتایج ‌پژوهش‌ می‌توان گفت اجرای فعالیت تناوبی شدید اختلالی در عملکرد دستگاه ایمنی در مردان جوان غیرورزشکار ایجاد نمی‌کند، اما با توجه به تأثیر شدت، مدت، نوع فعالیت ورزشی و درجه‌ هایپوکسی روی میزان پاسخ ایمنی بهتر است در ارائه فعالیت‌های ورزشی شدید برای جوانان غیر ورزشکار دقت بیشتری کرد. https://spj.ssrc.ac.ir/article_186_9872ed9fc22fc182d371c3e9ed316094.pdf