پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی (وزارت علوم ، تحقیقات و فناوری) فیزیولوژی ورزشی 2322-164X 6 21 2014 04 21 Effects of resistance and balance training on muscle strength of male patients with Parkinson's تاثیر تمرینات مقاومتی و تعادلی بر قدرت عضلانی بیماران مرد مبتلا به پارکینسون 31 42 200 FA عفت بمبئی چی دانشیار دانشگاه اصفهان 0000-0002-9238-2522 نادر رهنما دانشیار دانشگاه اصفهان فواد محمودی دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه اصفهان Journal Article 2013 10 07 Parkinson’s disease (PD) is a progressive neurologic disorder in older age groups, which affects the central nervous system. The disease creates disruption in the basal ganglia of the brain; therefore the patient makes a lot of movement. The purpose of this study was to investigate the effect of resistance and balance training on muscle strength of PD patients. Twenty-two subjects with PD selected and randomly  assigned into two group of 11; an experimental (mean±SD, age59.1 ± 4.1 year, height 175.2 ± 6.9 cm, weight 80.2±7.1 kg) and control groups (mean±SD, age58.5 ± 5.2 year, height 178.7 ± 8.3 cm, weight 79.6±6 kg). Patients in experimental group participated in a training program for 10 weeks, but control group did not participate in any program. Before and after this period muscle strength of quadriceps, hamstrings and gastrocnemius were measured using a dynamometer. The results were analyzed using independent and dependent t-test. Significant increase in both right and left quadriceps strength (P< 0.05) and right hamstring (P< 0.05) were observed. Strength of left hamstring was significantly (P< 0.05) decreased. There were no significant changes in right and left gastrocnemius strength (P> 0.05). It can be concluded that strength and balance exercise program improves muscle strength in PD; therefore it should be included in these patient treatment program. هدف این تحقیق بررسی تاثیر تمرینات مقاوتی و تعادلی بر عملکرد عضلانی-اسکلتی، بیماران مرد مبتلا به پارکینسون بود. تعداد 22 نفر از بیماران مبتلا به پارکینسون به صورت در دسترس انتخاب و به طور داوطلبانه در این مطالعه شرکت کردند. بیماران به صورت تصادفی در دو گروه 11 نفره تجربی (میانگین و انحراف معیار، سن 4.1±59.1 سال، قد 6.9±175.2 سانتی متر، وزن 7.1 ± 80.2 کیلوگرم) و کنترل (میانگین و انحراف معیار، سن 5.2±58.5 سال، قد 8.3±178.7 سانتی متر، وزن 6 ± 79.6 کیلوگرم) تقسیم شدند. بیماران گروه تجربی به مدت 10 هفته به انجام برنامه تمرینی منتخب پرداختند. قبل و بعد از دوره تمرینی قدرت عضلات چهارسر رانی، همسترینگ و دوقلو تمامی بیماران با استفاده از دینامومتر اندازه گیری شد. نتایج با استفاده از t وابسته و مستقل مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. افزایش معناداری در قدرت عضله چهار سر هر دو پای راست و چپ (P< 0.05) و قدرت عضله همسترینگ پای راست (P< 0.05) مشاهده شد در حالی که قدرت عضله همسترینگ پای چپ به طور معناداری کاهش (P< 0.05) و تغییر معناداری در قدرت عضله دوقلوی پای راست و چپ مشاهده نشد(P>0.05) . در بیماران گروه کنترل هیچ گونه تغییرات معناداری مشاهده نشد (P>0.05). از یافته های این تحقیق می توان نتیجه گرفت که ده هفته تمرینات مقاومتی و تعادلی موجب بهبودی قابل ملاحظه ای در قدرت عضلانی بیماران پارکینسون می شود، بنابراین تمرینات قدرتی و تعادلی می تواند در برنامه درمانی این دسته از بیماران گنجانده شود. https://spj.ssrc.ac.ir/article_200_3644a684f98ea8fe223c713b77189a77.pdf