پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی (وزارت علوم ، تحقیقات و فناوری) فیزیولوژی ورزشی 2322-164X 6 24 2015 01 21 The effect of different types of exercise training on brain-derived neurotrophic factor in the rat ﺗﺄثیر تمرین‌های متفاوت ورزشی بر مقادیر عامل نوروتروفیک مشتق از مغز موش‌های صحرایی 99 108 225 FA حامد برزگر دانشجوی دکتری دانشگاه تهران الهام وسدی دانشجوی دکتری دانشگاه تهران محبوبه برجیان فرد دانشجوی دکتری دانشگاه تهران Journal Article 2014 02 15 This study aimed to identify the possible effects of the different types of exercise on levels of brain-derived neurotrophic factor (BDNF-Brain-Derived Neurotrophic Factor) in the hippocampus of adult rats. In this experimental-trail, Thirty-five Wistar rats were divided into five groups: (1) Sedentary (Sed), (2) Endurance Training (ET), (3) High-Intensity Interval Training (HIIT), Sprint Training (ST), Incline Treadmill Workout (ITW); Sed group was regarded as control. ET group received 8-wk Mild-intensity endurance exercise. The exercise schedule of HIIT group consisted of high intensity interval training for 8 weeks (with Active recovery). ST group ran on treadmill for 8-weeks with high intensity. ITW group ran on the inclined treadmill. Hippocampal BDNF protein was assessed using commercial ELISA kits and the data were analyzed by one-way ANOVA. Statistical differences were considered significant at α<0.05. The results showed that all training groups had no significant differ in BDNF protein level comparison with the Sd group (PET=0.786, PHIIT= 0.135, PST= 0.163, PITW=0.172). However, altered exercise training did not differ significantly BDNF levels, it seems, higher intensity exercise and stress can affect more change in hippocampus BDNF levels.   پژوهش حاضر با هدف شناخت اثرات احتمالی شیوه­های متفاوت تمرینات ورزشی بر مقادیر عامل نوروتروفیک مشتق از مغز (BDNF) در هیپوکمپ موش­های صحرایی بالغ انجام شد. در این پژوهش تجربی- آزمایشگاهی 35 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار (با سن 8 هفته و میانگین وزن 10±170 گرم)، به طور تصادفی در 5گروه مساوی 7 تایی کنترل، تمرین استقامتی، تمرین تناوبی شدید، تمرین پر‌شدت و تمرین بر سطح شیب­دار تقسیم شدند. گروه تمرین استقامتی به مدت 8 هفته، تحت فعالیت ورزشی استقامتی بر روی نوار گردان مخصوص جوندگان قرار گرفتند. گروه تمرین تناوبی شدید، به مدت 8 هفته فعالیت ورزشی تناوبی با استراحت فعال بر نوارگردان اجرا کردند. گروه تمرین پر‌شدت، با شدت بالا بر نوارگردان دویدند. گروه تمرین بر سطح شیب­دار، بر نوار گردان شیب­دار فعالیت خود را انجام دادند. مقادیر BDNF با روش الایزا سنجیده شد و داده­ها با استفاده از روش آماری تحلیل واریانس یک طرفه با α<0.05تحلیل شدند. یافته­های پژوهش حاضر نشان داد، مقادیر BDNF هیپوکمپ پس از 8 هفته، در گروه­های تمرین استقامتی (0.768=P)، تمرین تناوبی شدید (0.135=P)، تمرین پر‌شدت (0.163=P) و تمرین بر سطح شیب­دار (0.172=P) نسبت به گروه کنترل تفاوت معناداری را نشان ندادند. هر چند  تمرین­های متفاوت ورزشی نتوانست موجب تفاوت معنادار سطوح BDNF شود، اما به نظر می­رسد، تمرینات ورزشی با شدت و فشار بالاتر می­تواند تغییر مقادیر BDNF هیپوکمپ را بیشتر تحت تأثیر قرار دهد. https://spj.ssrc.ac.ir/article_225_d1c38a09acc34845c6be3a127a5aacaf.pdf