پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی (وزارت علوم ، تحقیقات و فناوری) فیزیولوژی ورزشی 2322-164X 5 20 2014 01 21 The comparison of between endurance and resistance training on vaspin and adiponectin in obese middle-age men مقایسه تاثیر تمرینات استقامتی و مقاومتی بر مقادیر سرمی واسپین و آدیپونکتین در مردان میانسال چاق 97 114 317 FA رحمن سوری دانشیار دانشگاه تهران علی اصغر رواسی استاد دانشگاه تهران کیا رنجبر دانشجوی دکتری دانشگاه تربیت مدرس 0009-0006-1214-3668 Journal Article 2013 01 16 vaspin and adiponectin, adipose tissue-derived adipocytokines, play a substantial role in the pathogenesis and complications of obesity. This study examined the effects of resistance (R) and endurance (E) training on serum vaspin and adiponectin levels and HOMA-IR in sedentary obese men. <br />Participants included 30 (10 control, 10 RT and 10 ET) obese men studied before and after 12 weeks of RT (50-75% of 1RM) and ET (50-75% of HR_max), 3 days/week. leptin and adiponectin levels, HOMA-IR and anthropometric measurements  were assessed at baseline and after last session. Both vaspin (P=0.001) and adiponectin (P=0.002) levels changed significantly following 12 weeks of endurance and resistance training in comparison to control group. There was significant increase in adiponectin level (P=0.002, 4.25%) and vaspin concentration (P=0.001, 16.26%), HOMA-IR (P=0.003, 5.45%) and the entireanthropometric measured, reduced significantly in ET group. Although Pearson correlation showed significant correlation between the alterations of adiponectin and values of weight (P=0.03) in endurance group and BMI (P=0.05) after endurance training, significant correlation did not exist between alterations of vaspin concentration and changed values of indices assessed neither in endurance nor resistance groups. Endurance training versus resistance training cause of decrease of vaspin and increase of adiponectin concentrations and metabolic profile in sedentary obese men. واسپین و ادیپونکتین از جمله ادیپوسایتوکان های پپتیدی مترشحه از بافت چربی هستند که در پاتوژنز چاقی و اختلالات همراه با آن نقش دارند. پژوهش حاضر تاثیر تمرینات استقامتی و مقاومتی را بر سطح سرمی واسپین، ادیپونکتین و شاخص مقاومت به انسولین در مردان چاق کم تحرک مورد مطالعه قرار داده است. بدین منظور 30 مرد چاق غیرفعال به ترتیب با میانگین و انحراف استاندارد سن و شاخص توده بدن 02/3 04±/51 و 16/1± 71/30 در سه گروه استقامتی، مقاومتی و کنترل در 12 هفته برنامه تمرینات مقاومتی (75-50% یک تکرار بیشینه) و استقامتی دویدن (HR_max75-50%)، سه جلسه در هفته شرکت کردند. شاخص های آنتروپومتریک،سطوح واسپین و ادیپونکتین سرم و HOMA-IRقبل و بعد از اجرای تمرینات اندازه گیری شد. نتایج نشان داد تغییرات سطح سرمی ادیپونکتین و واسپین پس از 12 هفته تمرین استقامتی و مقاومتی در مقایسه با گروه کنترل تفاوت معناداری داشت (002/0=P_adiponectin, 001/0=P_vaspin). آزمون t زوجی نشان داد در گروه استقامتی سطوح ادیپونکتین (25/4٪، 002/0=P) افزایش و واسپین سرم (26/16% ،001/0=P) و HOMA-IR (45/5% ،003/0=P) کاهش معنادار یافتند. کلیه شاخص های جسمانی مورد بررسی نیز تنها پس از اجرای تمرینات استقامتی کاهش معنادار داشت (05/0>P). همچنین رابطه معناداری بین تغییرات ادیپونکتین سرم با تغییرات وزن (03/0P=) و تغییرات شاخص توده بدن (05/0P=)در گروه استقامتی مشاهده شد ولی بین تغییرات غلظت واسپین با هیچ یک از متغیرهای مورد بررسی رابطه معناداری مشاهده نشد. از سوی دیگر در گروه مقاومتی تغییر معناداری در ادیپونکتین ایجاد نشد ولی در مقادیر واسپین و شاخص های آنتروپومتریکی تغییر معناداری مشاهده شد. هر چند که درصد تغییرات بسیار کمتر از گروه استقامتی بود و تغییرات واسپین و ادیپونکتین در گروه مقاومتی با شاخص های آنتروپومتریکی و مقاومت انسولینی رابطه معناداری نداشت. بنابراین به نظر می رسد احتمالاً تمرینات استقامتی در مقایسه با تمرینات مقاومتی در کاهش سطوح واسپین و افزایش ادیپونکتینسرم در مردان چاق موثرتر است. https://spj.ssrc.ac.ir/article_317_5b8add2a5d98b1a652ea7fd72d942dac.pdf