پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی (وزارت علوم ، تحقیقات و فناوری)فیزیولوژی ورزشی2322-164X155920230923Constructing and Updating of Physical Fitness Norm for women and men aged 18-60 in Ahvaz cityتدوین و به روزرسانی نورم آمادگی جسمانی زنان و مردان 18 تا 60 سال شهر اهواز1740218310.22089/spj.2020.9076.2043FAروح الهرنجبردانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایرانسحرغفاری پوردانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایرانمحمدرضادهقانگروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه شهید چمران اهواز، ایران0000-0003-2395-9292حسامحسنوندگروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه شهیدچمران، اهواز، ایرانهادیروحانیاستادیار فیزیولوژی ورزشی، پژوهشکده طب ورزشی، پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی، تهران، ایران0000-0002-0437-753XJournal Article20200615The aim of this investigation was to assess and constructing of physical fitness norm for men and women aged 18-60 in Ahvaz city. 682 subjects (women =365 and men =317) of Ahvaz city with an average height of 160.9 ±6.6 and 175 ± 8.8 (cm) and weight of 69.14 ±14.1 and 78.9± 12.5 (kg) voluntarily participated in the present study. Research variables included anthropometric, body composition and physical fitness. The results indicated that the weight of women was 69.0 ±14.1 (kg) less than men 78.9 ±12.5 (kg). WHR in women and men were 0.82 ± 0.07 and 0.87 ±0.06, respectively. The fat percent in women and men were 38.2 ± 5.1 and 19.1±7.1, respectively. women and men in cardiovascular fitness 37.1 ±10.2 and 44.1 ± 6.7 (ml/kg/min), shoulder girdle endurance 22.2±11.5 and 41.4±16.4, abdominal muscle endurance 24.0±12.4 and 37.4±10.7, hand grip 47.4 ±11.7 and 45.3 ± 17.7 and trunk flexibility 32.5±7.8 and 29.8±7.2 (cm) were in good condition. In all age groups, weight, cardiovascular fitness, shoulder girdle endurance and abdominal muscle endurance in women were lower than men While fat percent and flexibility in women was higher than men. In addition, WHR and hand grip strength in women, with the exception of the age group of 30-39 years, were lower and higher than men, respectively. In compared to the existing norms the result determined most women and men in Ahvaz, despite good physical fitness, in body of fat percentage are at high and moderate risk of obesity-related diseases, respectively.هدف از پژوهش حاضر بررسی و تدوین نورم آمادگی جسمانی زنان و مردان 18 تا 60 سال شهر اهواز بود. بدین منظور تعداد 682 نفر از زنان (365) و مردان (317) شهر اهواز به ترتیب با میانگین قد 6±9/160 و 8/8±4/175 (سانتیمتر) و وزن 1/14±69 و 5/12±9/78 (کیلوگرم) به صورت داوطلبانه از تمام نقاط شهر اهواز در پژوهش حاضر شرکت کردند. متغیرهای تحقیق شامل عوامل آنتروپومتریکی ترکیب بدنی و آمادگی جسمانی بود. نتایج تحقیق نشان داد WHR زنان و مردان به ترتیب 07/0±82/0 و 06/0±87/0 و درصد چربی زنان و مردان به ترتیب 1/5±2/38 و 1/7±1/19 بود. بعلاوه، زنان و مردان به ترتیب در متغیرهای استقامت قلبی- عروقی 2/10±1/37 و 7/6±1/44 ( میلی لیتر/کیلوگرم/دقیقه)، استقامت عضلات کمربند شانه 5/11±2/22 و 4/16±4/41، استقامت عضلات شکم 4/12±0/24 و 7/10±4/37، قدرت پنجه دست 7/11±4/47 و 3/17±7/45 و انعطافپذیری تنه 8/7±5/32 و 2/8±7/29 در وضعیت مطلوب بودند. میانگین وزن، استقامت قلبی- عروقی، استقامت عضلات کمربند شانه و استقامت عضلات شکم زنان در تمام رده های سنی نسبت به مردان کمتر بود در حالیکه میانگین درصد چربی و انعطاف پذیری زنان در تمام رده های سنی بیشتر از مردان بود. بعلاوه، میانگین WHR و قدرت پنجه دست زنان به استثنای رده سنی 39-30 سال به ترتیب کمتر و بیشتر از مردان بود. نتیجه ارزیابی متغیرها نشان داد در مقایسه با هنجارهای موجود، اکثر زنان و مردان شهر اهواز علیرغم آمادگی جسمانی مطلوب از لحاظ متغیر درصد چربی به ترتیب در معرض خطر بالا و متوسط ابتلا به بیماریهای وابسته به چاقی قرار دارند.https://spj.ssrc.ac.ir/article_2183_2056d8c1dec3d12cbce646b348d189d1.pdfپژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی (وزارت علوم ، تحقیقات و فناوری)فیزیولوژی ورزشی2322-164X155920230923The effect of HMB-FA supplementation on inflammatory markers of soccer players during a two-race microcycleاثر مکمل HMB-FA بر شاخصهای التهابی بازیکنان فوتبال طی یک میکروسیکل دو مسابقهای4158429510.22089/spj.2022.12933.2196FAحانیهمحمودیدانشگاه دولتی.علامه طباطبائی.تهران.ایرانرسولاسلامیدانشگاه علامه طباطباییمینوباسامیدانشگاه دولتی علامه طباطبائی، تهران، ایرانJournal Article20220717Objective:The aim of this study was to evaluate the effect of HMB-FA supplementation on inflammatory parameters during a two-race microcycle in Soccer players.<br />Methods: A total of 24 Soccer players (mean age: 23±30 years) were randomly divided into two groups supplement (n = 12) and placebo (n = 12). Subjects in the supplement group and the placebo group participated in a weekly microcycle with two races per week. Subjects in the supplement-training group consumed three grams of HMB-FA daily during a weekly soccer cycle. Serum levels of inflammatory markers of interleukin-1 beta, interleukin-6 and reactive protein-C in seven stages (before supplementation, before the first race, after the first race, 24 hours after the first race, before the second race, after from the second race, 24 hours after the second race) were evaluated. For data analysis, repeated measures test and paired t-test and SPSS software version 25 were used. Significance level was considered α = 0.05.<br />Results: The results of the present study showed that training and two Soccer matches increased all inflammatory indices (for all, P≤0.05). <br />Conclusion: Consumption of HMB-FA supplement reduces inflammatory factors during a two-match Soccer microcycle, which shows the ability of this supplement to control the inflammatory status of Soccer players in inflammatory conditions caused by two matches per week.هدف: هدف از پژوهش حاضر ارزیابی اثر مکملگیری HMB-FA بر شاخصهای التهابی طی یک میکروسیکل دو مسابقهای در بازیکنان فوتبال بود.<br />روش تحقیق: تعداد 24 فوتبالیست (میانگین سن: 30±23 سال) بهطور تصادفی در دو گروه مکمل (12نفر) و دارونما (12نفر) قرار گرفتند. آزمودنیهایگروه مکمل و گروه دارونما در یک میکروسیکل هفتگی با دو مسابقه در هفته شرکت کردند. آزمودنیهای گروه مکمل روزانه سه گرم HMB-FA در طی میکروسیکل هفتگی فوتبال مصرف کردند. سطوح سرمی شاخصهای التهابی اینترلوکین-1 بتا، اینترلوکین-6 و پروتئین واکنشی-C در هفت مرحله مورد ارزیابی قرار گرفت. برای تجزیه و تحلیل دادهها از آزمون اندازهگیری مکرر و آزمونتیزوجی و نرمافزار SPSS نسخه 25 استفاده شد. سطح معنیداری 0.05=α درنظر گرفته شد.<br />یافته ها: نتایج پژوهش حاضر نشان داد، تمرینات و دو مسابقه فوتبال باعث افزایش همه شاخصهای التهابی شد (برای همه،0.05P≤). <br />نتیجه گیری: مصرف مکمل HMB-FA باعث کاهش فاکتورهایالتهابی طی یک میکروسیکل فوتبال دو مسابقهای میشود که نشان دهنده توانایی این مکمل برای کنترل وضعیت التهابی بازیکنان فوتبال در شرایط التهاب آفرین ناشی از دو مسابقه در هفته است.https://spj.ssrc.ac.ir/article_4295_a57d48399922b03419153a9760c5ce53.pdfپژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی (وزارت علوم ، تحقیقات و فناوری)فیزیولوژی ورزشی2322-164X155920230923The role of myonuclear destiny in skeletal muscle memory and adaptationنقش هستههای عضلانی در حافظه و سازگاریهای عضلانی5980412310.22089/spj.2024.14534.2240FAمسعودرحمتیاستاد فیزیولوژی ورزش، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، لرستان، ایران.0000-0003-4792-027Xحدیثمهرابی فرددانشجوی کارشناسی ارشد فیزیولوژی ورزش، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، لرستان، ایرانJournal Article20230403Skeletal muscle has a high plasticity in adapting to stressors such as contractive activity (strength training, endurance training, electrical and neuromuscular stimulation), loading conditions (unloading, diseases, lack of movement, and spaceflight), and interventions and environmental factors (hypoxia). Existing evidence shows that skeletal muscle fibers have a unique ability to remember their previous chronic contractile activity and in response to the training period, even after a prolonged lack of training, show faster growth. Scientists have called this phenomenon muscle memory. Primary studies attributed this phenomenon to motor learning through the central nervous system, but subsequent studies suggest that muscle memory may be associated with the content of skeletal muscle nuclei. Although the biological basis of muscle theory is not established correctly, one of the possible mechanisms is that the primary period of exercise training leads to an increase in myonuclei and these nuclei remain stable even after a long period of detraining in skeletal muscle. Therefore, following the retraining period, a muscle whose nuclei have increased in the initial training period can grow more efficiently and show a faster hypertrophy response. However, later studies showed that myonuclei might not be stable and may be destroyed after periods of detraining. Therefore, recent studies investigated other mechanisms such as epigenetics in justifying the theory of muscle memory. In general, the available evidence does not support the stability of myonuclei in the theory of muscle memory, and it is suggested that other evidence such as epigenetics be examined by researchers to justify this theory.اهداف: عضله اسکلتی شکلپذیری بسیار بالایی جهت سازگاری با محرکهایی نظیر فعالیت انقباضی، شرایط بارگذاری (بی باری، بی تحرکی، بیماری و فضانوردی)، مداخلات تغذیهای و عوامل محیطی دارد. عضله اسکلتی قابلیت منحصربه فردی دارد که به آن این امکان را میدهد که فعالیت انقباضی مزمن قبلی خود را به خاطر بیاورد و در پاسخ به دوره تمرینی مجدد، حتی بعد از یک دوره طولانی مدت بیتمرینی، رشد و سازگاری سریعتری را از خود نشان دهد. دانشمندان این پدیده را حافظه عضلانی نامیده اند. مطالعات اولیه این پدیده را به یادگیری حرکتی از طریق سیستم عصبی مرکزی نسبت دادند، اما مطالعات بعدی پیشنهاد کردند که حافظه عضلانی ممکن است با محتوای هستههای عضله اسکلتی ارتباط داشته باشد. یکی از سازوکارهای احتمالی این است که دوره اولیه تمرین ورزشی منجر به افزایش هستههای عضلانی می شود و این هستهها حتی به دنبال یک دوره طولانی مدت بیتمرینی در عضله اسکلتی پایدار باقی میمانند. به دنبال دوره تمرین مجدد، عضلهای که هستههای آن در دوره تمرینی اولیه افزایش یافتهاند، میتواند رشد کارآمدتری داشته باشد و پاسخ شکل پذیری سریعتری را از خود نشان دهد. اما، مطالعات بعدی نشان دادند که هستههای عضلانی ممکن است پایدار نباشند و بهدنبال دورههای بیتمرینی از بین بروند. مطالعات اخیر به بررسی سازوکارهای دیگری نظیر اپی ژنتیک در توجیه نظریه حافظه عضلانی پرداختند. به طور کلی، شواهد موجود از ثبات هستههای عضلانی در نظریه حافظه عضلانی حمایت نمیکند و پیشنهاد میشود که شواهد دیگری نظیر اپی ژنتیک در راستای توجیه این نظریه توسط محققین مورد بررسی قرار بگیرد.https://spj.ssrc.ac.ir/article_4123_92fde850d824c2ba9b563cb6fa4078c3.pdfپژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی (وزارت علوم ، تحقیقات و فناوری)فیزیولوژی ورزشی2322-164X155920230923The comparison of I/D genotype of ACE gene and R577X of ACTN3 gene in Iranian elite and non-elite male wrestlersمقایسۀ ژنوتیپ I/D ژن ACE وR577X ژن ACTN3 در مردان کشتیگیر نخبه و غیرنخبه ایرانی8196424710.22089/spj.2024.15298.2271FAشهرامنظرپوریپژوهشگر پسادکتری پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی،استادیار گرو ه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی ، دانشگاه لرستان،خرم آباد ،ایران.0000-0002-6491-8510محمد تقیاقدسیدانشگاه تبریزJournal Article20230725Objectives: Genetic variables are considered as individual parameters that can affect the underlying phenotypes of sports performance. Therefore, the aim of the present study was to compare I/D genotype of the ACE gene and R577X of the ACTN-3 gene in Iranian elite and non-elite male wrestlers.<br />Methods & Materials: The current research was semi-experimental. The statistical population of this research included all Iranian elite and non-elite male wrestlers, among whom 22 elite wrestlers and 36 non-elite wrestlers were selected by purposive sampling. After extracting the DNA of the participants, their ACE and ACTN-3 gene genotypes were determined using the PCR-RLFP technique and electrophoresis. Analysis of research data was done using Chi-square test.<br />Results: The results showed that compared to non-elite wrestlers, elite wrestlers had a significantly higher distribution of the DD genotype of the ACE gene and the RR and RX genotypes of the ACTN-3 gene. This was while non-elite wrestlers had a significantly higher frequency distribution of II and ID genotypes of ACE gene and XX genotype of ACTN-3 gene compared to elite wrestlers.<br />conclusions: It can be said that there is a positive relationship between reaching elite levels in the sport of wrestling and having the DD genotype of the ACE gene and the RR genotype of the ACTN-3 gene, which probably identifies these two genes as genetic factors. Effective in creating the basic phenotypes of the wrestling sport such as strength and subsequently the emergence of individual differences in athletes.اهداف: متغیرهای ژنتیکی بهعنوان پارامترهای فردی درنظر گرفته میشوند که میتوانند فنوتیپهای زیربنایی عملکرد ورزشی را متأثر کنند. از اینرو، هدف پژوهش حاضر مقایسۀ ژنوتیپ I/D ژن ACE وR577X ژن ACTN-3 در مردان کشتیگیر نخبه و غیرنخبه ایرانی بود. <br />مواد و روشها: پژوهش حاضر از نوع نیمه تجربی بود. جامعۀ آماری این پژوهش شامل کلیۀ کشتیگیران مرد نخبه و غیرنخبۀ ایرانی بود که از بین آنها 22 کشتیگیر نخبه و 36 کشتیگیر غیرنخبه به شیوۀ نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند. پس از استخراج DNA شرکتکنندگان، با استفاده از تکنیک PCR-RLFP و الکتروفورز ژنوتیپهای ژن ACE و ACTN-3 آنان تعیین شد. تجزیه و تحلیل دادههای پژوهش با استفاده از آزمون کای مربع انجام شد. <br />یافتهها: نتایج نشان داد که کشتیگیران نخبه در مقایسه با کشتیگیران غیرنخبه، بهطور معناداری توزیع فراوانی بیشتری از ژنوتیپ DD ژن ACE و ژنوتیپ RR و RX، از ژن ACTN-3 را دارا بودند. این درحالی بود که کشتیگیران غیرنخبه در مقایسه با کشتیگیران نخبه، بهطور معناداری توزیع فراوانی بیشتری از ژنوتیپهای II و ID ژن ACE و ژنوتیپ XX ژن ACTN-3 را دارا بودند.<br />نتیجهگیری: با توجه به نتایج پژوهش حاضر می توان گفت که ارتباط مثبتی بین رسیدن به سطوح نخبگی در رشتۀ ورزشی کشتی و برخورداری از ژنوتیپ DD ژن ACE و ژنوتیپ RR ژن ACTN-3 وجود دارد که احتمالاً این دو ژن را بهعنوان عوامل ژنتیکی مؤثر در ایجاد فنوتیپهای زیربنایی رشتۀ ورزشی کشتی از قبیل قدرت و متعاقباً بهوجود آمدن تفاوتهای فردی در ورزشکاران معرفی مینماید.https://spj.ssrc.ac.ir/article_4247_f40ee694989b3e2161be989e7b9907fc.pdfپژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی (وزارت علوم ، تحقیقات و فناوری)فیزیولوژی ورزشی2322-164X155920230923The effect of precondition with continuous and high-intensity interval training on angiogenic factors in the td-MCAO stroke modelتاثیر پیش آماده سازی با تمرینات تداومی و تناوبی با شدت بالا بر عوامل رگ زایی مدل سکته مغزی td-MCAO97114426210.22089/spj.2024.15898.2290FAمریمطاهریگروه علوم زیستی در ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران0000-0002-4455-4529خسروابراهیمهیات علمی دانشگاه شهید بهشتی0000-0001-9555-525xجوادنعمتیعلوم ورزشی، دانشگاه شیرازJournal Article20231106Objectives: The purpose of this study was to compare the effect of 4 weeks of high-intensity interval training (HIIT) and moderate-intensity continuous training (MICT) on the angiogenesis pathway in nerve cells around the stroke infarct area.<br />Materials and methods: 32 adult male NMRI mice (age 8 weeks, weight 35 ± 1 g) were selected and randomly divided into 4 groups of 8 including sham, stroke, stroke + HIIT, and stroke + MICT groups. The training protocols were implemented for 4 weeks and 5 sessions per week, where the HIIT group performed an average of 7 bouts of 2 minutes (high intensity 95% Vmax and low intensity 45% Vmax) and the MICT group with an average intensity of 60% Vmax for 55 minutes. 48 hours after the last training session, a stroke was induced by the (t-d MCAO) method, and after 24 and 48 hours, neurological deficits, behavioral tests, and penumbra area biopsy were performed.<br />Results: The results of the one-way analysis of variance statistical test showed a significant difference in the changes of VEGF-R2, HIF-1α, Ang-2, FGF-2 and STAT3 between groups, and these changes were in the HIIT exercise group compared to the MICT group and Other groups were significant (P<0.05), while the VEGF values in the MICT group increased significantly compared to other groups (P<0.05).<br />Conclusion: The findings of the present study show that a period of 4 weeks of preconditioning high-intensity interval training can be considered as a suitable strategy for the prevention and treatment of stroke.اهداف: هدف پژوهش حاضر مقایسه تاثیر 4 هفته تمرینات پیش آماده سازی تناوبی با شدت بالا (HIIT) و تداومی با شدت متوسط (MICT) بر مسیر آنژیوژنز در سلولهای عصبی اطراف ناحیه انفارکت سکته مغزی بود. مواد و روشها: 32 موش نر بالغ NMRI (سن 8 هفته، وزن 1 ± 35 گرم) انتخاب و به طور تصادفی به 4 گروه 8 تایی شامل گروههای شم، سکته مغزی، سکته مغزی+HIIT و سکته مغزی+MICT تقسیم شدند. پروتکلهای تمرینی، به مدت 4 هفته و 5 جلسه در هفته اجرا شد که گروه HIIT، به صورت میانگین 7 وهلهی 2 دقیقهای ( شدت بالا %95Vmax و شدت کم %45 Vmax) و گروه MICT با میانگین شدت %60 Vmax به مدت 55 دقیقه، پروتکل تمرینی را اجرا کردند. 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرینی، القای سکته مغزی با روش (t-d MCAO) صورت گرفت و پس از 24 و 48 ساعت به ترتیب نقص نورولوژیک، تستهای رفتاری و بافت برداری ناحیه پنومبرا انجام شد. یافتهها: نتایج آزمون آماری تحلیل واریانس یک راهه تفاوت معنیداری را در تغییرات VEGF-R2، HIF-1α, Ang-2, FGF-2 و STAT3 را به صورت بین گروهی نشان داد که این تغییرات در گروه تمرینات HIIT نسبت به گروه MICT و سایر گروهها معنیدار بود (P<0.05) درحالی که مقادیر VEGF در گروه MICT نسبت به سایر گروهها افزایش معنی داری داشت (P<0.05). نتیجهگیری: یافتههای پژوهش حاضر نشان میدهد، یک دوره 4 هفتهای تمرینات پیش آمادهسازی تناوبی با شدت بالا میتواند به عنوان یک راهکار مناسب جهت پیشگیری و درمان سکته مغزی در نظر گرفته شود.https://spj.ssrc.ac.ir/article_4262_5d0cb12f8c9ad6845110317afc6e2183.pdfپژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی (وزارت علوم ، تحقیقات و فناوری)فیزیولوژی ورزشی2322-164X155920230923Effect of high-intensity interval training on cardiac SIRT3/FOXO3a pathway and oxidative stress in rats with heart failureتاثیر تمرین تناوبی خیلی شدید بر مسیر SIRT3/FOXO3a و کاهش استرس اکسایشی قلب موشهای صحرایی نر مبتلا به نارسایی قلبی115126429610.22089/spj.2024.16499.2301FAعلیرضاقارداشی افوسیگروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی ،دانشگاه تهران0000-0001-5075-2225Journal Article20240305Objective: Heart failure is a clinical syndrome that known as end stage of cardiovascular disease. Oxidative stress is an important pathogenesis factor in development of heart failure. The purpose of this study was investigation of high-intensity interval training on myocardial protein expression of SIRT3, FOXO3a, SOD2 and cardiac function. <br />Methods and materials: 24 male Wistar rats randomly divided into three groups: health control, heart failure- control and heart failure-high-intensity interval training. Heart failure was induced by 130 mg/kg isoproterenol for 4 days. Exercise training including 5 intervals, 4 minutes at 85-90% maximum oxygen consumption separated with 2 minutes at 50-60% maximum oxygen consumption. 48 h after last session training tissue was collected and protein expression was done by western blotting. Data analysis performed using by SPSS and one-way ANOVA and Tukey post hoc. <br />Results: The results indicated that SIRT3 (P< 0.001), FOXO3a (P < 0.05) and SOD2 (P< 0.01) significantly reduced after exercise intervention. Additionally, interstitial fibrosis decreases after 8 weeks high intensity interval training concomitant with increase in ejection fraction, fractional shortening and decrease of left ventricular internal systolic (P< 0,001). <br />Conclusions: High- intensity interval training decreases oxidative stress and improves cardiac function via SIRT3/FOXO3a/SOD2 signaling pathway in rats with heart failure.اهداف: نارسایی قلبی سندرم بالینی پیچیدهای است که آن را مرحله نهایی بیماریهای قلبی عروقی میشناسند. استرس اکسایشی یکی از مهمترین عوامل پاتولوژیکی موثر در توسعه نارسایی قلبی است. هدف پژوهش حاضر، بررسی آثار تمرین تناوبی خیلی شدید بر بیان پروتئین SIRT3, FOXO3a, SOD2 و عملکرد قلبی بود.<br />مواد و روشها: ۲۴ سر موش صحرایی نژاد ویستار تصادفی به سه گروه کنترل سالم، نارسایی قلبی- کنترل و نارسایی قلبی- تمرین تناوبی خیلی شدید تقسیم شدند. القای نارسایی قلبی با تزریق ۱۳۰ میل گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن ایزوپروترنول به مدت چهار روز انجام شد. برنامه تمرینی شامل هشت هفته، سه جلسه در هفته و ۵ تناوب ۴ دقیقهای با شدت ۸۵ تا ۹۰ درصد حداکثر اکسیژن مصرفی با ۲ دقیقه بازیابی با شدت ۵۰ تا ۶۰ درصد حداکثر اکسیژن مصرفی بود. ۴۸ ساعت پس از اخرین جلسه تمرینی بافت برداری انجام شد و بیان پروتئینها به روش وسترن بلات انجام شد. .<br />یافتهها: یافتههای پژوهش نشان میدهد، بیان پروتئین SIRT3 (P<0.001)، FOXO3a (P< 0.05) و SOD2 (P< 0.01) پس از مداخله تمرینی کاهش بارزی به همراه داشت. به علاوه، نشان داده شد فیبروز بینابینی پس از هشت هفته تمرین تناوبی خیلی شدید کاهش یافت که با افزایش کسر تزریقی، کسر کوتاه شدگی و کاهش قطر داخلی بطن چپ در سیستول همراه بود (P<0.001).<br />نتیجه گیری: تمرین تناوبی خیلی شدید از راه مسیر سیگنالینگ SIRT3/FOXO3a/SOD2 به کاهش استرس اکسایشی و بهتر شدن عملکرد قلبی موشهای صحرایی نر مبتلا به نارسایی قلبی منجر شد.https://spj.ssrc.ac.ir/article_4296_beda24c1e1b46055dff2c39c98fd6fc1.pdf