هدف: پژوهش حاضر، به بررسی و تحلیل دیدگاه خبرگان و تدوین چارچوب چندبعدی درباره عوامل مؤثر بر استعدادیابی تنیس روی میز پرداخته است. با توجه به نقش چندبعدی شاخص‌های فیزیولوژیکی و ادراکی-حرکتی در موفقیت ورزشکاران، بررسی نحوه اولویت‌بندی خبرگان، می‌تواند به طراحی نظام استعدادیابی دقیق‌تر کمک کند.
مواد و روش‌ها: این مطالعه اکتشافی، با روش کیو انجام شد. ابتدا بر اساس ادبیات پیشینه و نظر متخصصان، ۲۵ شاخص استعدادیابی استخراج شد و در اختیار ۲۲ متخصص تنیس روی میز قرار گرفت تا آن‌ها را بر اساس نمودار روش کیو (۴+ تا ۴-) اولویت‌بندی کنند. تحلیل داده‌ها با نرم‌افزار KADE و دو روش واریانس‌حفظ‌شده و گویه‌های اجماعی انجام شد. پروتکل اجرایی در سامانه OSF با شناسه hz2fr-v1 ثبت شد و تأییدیه گروه تربیت بدنی دانشگاه فرهنگیان استان خراسان رضوی اخذ گردید.
یافته‌ها: شش پروفایل ارزیابی متمایز استخراج شد. پروفایل آمادگی جسمانی مرتبط با مهارت با ۳۹% واریانس حفظ‌شده، دیدگاه غالب خبرگان بود و بر هماهنگی چشم و دست، قدرت دست غالب، سرعت و چابکی تأکید داشت. در مقابل، رویکرد چندبعدی کم‌طرفدارترین دیدگاه بود. همچنین، هماهنگی چشم و دست و چابکی شاخص‌های اجماعی مثبت و قد شاخص اجماعی منفی نامیده شدند.
نتیجه‌گیری: با وجود تکثر دیدگاه خبرگان، آمادگی جسمانی مرتبط با مهارت الگوی غالب استعدادیابی تنیس‌ روی میز بود. هماهنگی چشم و دست و چابکی هسته اصلی غربال‌گری اولیه‌اند، در حالی که قد معیار مناسبی نیست. بنابراین، پیشنهاد می‌شود پروتکل‌های استعدادیابی با محوریت این هسته مشترک و شاخص‌های جسمانی-مهارتی آغاز شوند و در مراحل بعدی، ارزیابی‌های روان‌شناختی نیز به آن افزوده شود.