هدف: با وجود اثربخشی تمرینات چندمرحله‌ای روزانه (Exercise Snacks) در ارتقای سلامت و تندرستی، تأثیر این الگوی تمرینی در ورزشکاران حرفه‌ای کمتر بررسی شده است. هدف این پژوهش مقایسه اثر چهار هفته تمرین تناوبی شدید (HIIT) یک‌مرحله‌ای و چندمرحله‌ای هم‌حجم بر شاخص‌های آمادگی جسمانی ورزشکاران حرفه‌ای بود. مواد و روش‌ها: ۲۰ ورزشکار حرفه‌ای رشته‌های هندبال و بسکتبال (میانگین سنی ۲۱ سال) به‌صورت تصادفی در دو گروه HIIT یک‌مرحله‌ای ۱۰ نفر و چندمرحله‌ای (۱۰ نفر) قرار گرفتند. تمرینات به مدت چهار هفته و سه جلسه در هفته انجام شد. گروه یک‌مرحله‌ای سه بلوک ۶ دقیقه‌ای را در یک جلسه و گروه چندمرحله‌ای همان حجم تمرین را در سه نوبت مجزا با فاصله چهار ساعت در طول روز اجرا کردند. توان هوازی، سرعت ۳۵ متر، چابکی، قدرت و استقامت عضلانی بالاتنه و پایین‌تنه، پرش عمودی و شاخص هوپر در پیش‌آزمون و پس‌آزمون ارزیابی شدند. داده‌ها با تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر تحلیل شدند. یافته‌ها: اثر زمان بر توان هوازی، قدرت و استقامت عضلانی در هر دو گروه معنادار بود و گروه چندمرحله‌ای به‌صورت غیرمعنادار عملکرد بهتری نشان داد. با این حال، تغییرات سرعت، چابکی و پرش عمودی معنادار نبود. همچنین گروه چندمرحله‌ای در شاخص هوپر وضعیت مطلوب‌تری شامل خستگی، استرس روانی و درد عضلانی کمتر و کیفیت خواب بهتر داشت. نتیجه‌گیری: هر دو روش HIIT یک‌مرحله‌ای و چندمرحله‌ای هم‌حجم موجب بهبود توان هوازی، قدرت و استقامت عضلانی شدند، اما الگوی چندمرحله‌ای با بهبود شاخص‌های ریکاوری و کاهش فشار تمرینی، می‌تواند رویکردی مناسب‌تر برای ورزشکاران حرفه‌ای باشد.