هدف این پژوهش اثر تعاملی هشت هفته تمرین دویدن روی نوارگردان و دریافت مکمل کورکومین بر بیان ژن عوامل پیش-آپوپتوزی در عضله اسکلتی موش‌های صحرایی پیر مبتلا به سارکوپنی بود. در این پژوهش تجربی، 30 سر موش صحرای ماده نژاد ویستار به‌طور تصادفی در پنج گروه کنترل سالم، سارکوپنی، سارکوپنی+کورکومین، سارکوپنی+تمرین و سارکوپنی+ کورکومین+ تمرین توزیع شدند. پروتکل تمرینی شامل 15تا30 دقیقه دویدن روی نوارگردان با سرعت 20 متر در دقیقه، پنج جلسه در هفته و به مدت هشت هفته بود. در دوره مداخله به گروه‌های مکمل، روزانه مقدار 50 میلی‌گرم بر کیلوگرم کورکومین به صورت گاواژ داده شد. در پایان مداخله، توده بدن و عضله نعلی و میزان بیان ژن‌های Bax، میوستاتین و کاسپاز- 3 در بافت عضله نعلی حیوانات با روش Real time PCR اندازه‌گیری گردید. بیان ژن‌های Bax و کاسپاز-3 در گروه کنترل سالم نسبت به سایرگروه‌ها و میوستاتین در گروه‌های کنترل سالم و سارکوپنی+کورکومین+ تمرین در مقایسه با گروه‌های سارکوپنی، سارکوپنی+کورکومین و سارکوپنی+تمرین به‌طور معناداری کمتر بود (003/0≥p). بیان ژن کاسپاز- 3 و میوستاتین در گروه سارکوپنی در مقایسه با سایر گروه‌ها بیشتر بود (017/0>p). در گروه سارکوپنی+کورکومین+ تمرین بیان ژن Bax نسبت به گروه‌های سارکوپنی، سارکوپنی+کورکومین و سارکوپنی+تمرین (036/0≥p) و بیان کاسپاز-3 در مقایسه با سارکوپنی+ کورکومین (015/0=p) کاهش معناداری را نشان داد. طبق این یافته‌ها، پیری با افزایش نشانگرهای مرتبط با مرگ سلولی همراه است. با اینکه تمرین هوازی و مکمل کورکومین تأثیر محدودی بر عوامل پیش‌آپوپتوزی دارد، ولی استفاده همزمان آن‌ها با تقویت اثر یکدیگر در تعدیل آپوپتوز بافت عضلانی مؤثر است.