آزمون عملی ورود به رشته علوم ورزشی یکی از مهم‌ترین ابزارهای ارزیابی توانایی جسمانی داوطلبان است و شناسایی عوامل مؤثر بر عملکرد آنان می‌تواند به ارتقای عدالت و دقت فرآیند پذیرش کمک کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی ارتباط ویژگی‌های آنتروپومتریک با نمرات آمادگی جسمانی و نمره کل آزمون عملی داوطلبان ورود به رشته تربیت بدنی و علوم ورزشی در سال ۱۴۰۴ و ارائه مدلی برای پیش‌بینی عملکرد آنان انجام شد. در این مطالعه توصیفی ـ تحلیلی، داده‌های ۱۳۰۰۱ داوطلب شرکت‌کننده در آزمون عملی سال ۱۴۰۴ پس از غربالگری و حذف داده‌های ناقص و پرت مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.۲۸ درصد از دختران و ۲۷ درصد از پسران فاقد ناهنجاری اسکلتی ـ قامتی بودند و بیشترین شیوع ناهنجاری‌ها مربوط به صافی کف پا و زانوی ضربدری بود. نتایج رگرسیون نشان داد متغیر وزن، تعادل با پای غیربرتر، جنسیت، تعادل با پای برتر و قد، پیش‌بین‌های معنادار عملکرد در آزمون عملی هستند. در این میان، وزن (β=-0.263) قوی‌ترین پیش‌بین منفی و تعادل با پای غیربرتر (β=0.208) مهم‌ترین پیش‌بین مثبت عملکرد بود. مدل نهایی توانست ۱۹/۴ درصد از واریانس نمره کل آزمون را تبیین کند( R²=0.194) ، (P<0.001).

عملکرد داوطلبان در آزمون عملی علوم ورزشی تحت تأثیر هم‌زمان ویژگی‌های آنتروپومتریک و شاخص‌های کنترل عصبی ـ عضلانی قرار دارد، هرچند بخش قابل‌توجهی از تغییرات عملکرد به عوامل اندازه‌گیری‌نشده وابسته است. بر این اساس، پیشنهاد می‌شود در نظام نمره‌گذاری آزمون عملی، متغیرهایی مانند جنسیت، قد، وزن و شاخص‌های تعادل به‌صورت تعدیل‌شده در مدل ارزیابی لحاظ شوند تا دقت، اعتبار پذیرش داوطلبان افزایش یابد.