نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار مرکز تربیت بدنی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان 83111-84156 ، ایران

2 گروه زیست شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران/گروه زیست فناوری سلولی، مرکز تحقیقات علوم سلولی، پژوهشکده زیست فناوری

چکیده

عملکرد ورزشی ویژگی پیچیده‌ایست که از ژنتیک افراد و عوامل محیطی همچون تغذیه وتمرین متأثر میگردد. نمره ژنتیکی کلی(TGS)، روش جدید استعدادیابی ژنتیکی در سالهای اخیر است؛ لذا هدف از مطالعه حاضر مقایسهTGS پلیمورفیسمهای کاندیدای وابسته به عملکرد قدرتی/توانیACE، HIF1α و IGF1 کاراته کاران نخبه و آماتور ایرانی با غیرورزشکاران بود. آزمودنی‌های پژوهش252 نفر داوطلب مرد و زن با میانگین سنی: 7/4 ±27/2 بودند که در گروههای کاراته کاران نخبه، آماتور وغیرورزشکاران تقسیم گردیدند. نمونه‌های خونی در تیوبهای حاویEDTA، اخذ و پس از استخراجDNA به روش نمک اشباع و رسوب الکل، جهت تعیین نوع پلیمورفیسمها پس از طی مراحلPCR وRFLP با انجام الکتروفورز ژنوتیپینگ گردیده وTGS محاسبه شد. برای تجزیه وتحلیل داده‌ها از روش‌های آمار توصیفی، آنوای ساده وکای اسکور با استفاده از نرم افزارSPSS استفاده شد. سطح معنی داری در سطح0/05>P تعیین گردید. در پلیمورفیسمACE؛ ژنوتیپDD در گروه حرفه ای(63%) بطور معناداری بیشتر از گروه غیر ورزشکار(41%) و گروه آماتور(14/7%) بود(0/011>P و 14/430=X2)؛ اما در شیوع ژنوتیپینگ پلیمورفیسمهای HIF1α، (P=0/60) و 2/746= X2) و IGF1 و(P=0/81) و 1/542= X2) تفاوت معناداری مشاهده نشد. بعلاوه میانگین نتایجTGS در گروه کاراته کاران نخبه(69/85)، بالاتر از کاراته کاران آماتور(64/40) و غیر ورزشکاران (63/37) بود اما این تفاوت معنادار نبود(0/08=p)و (1/66=F). یافته‌ها نشانداد در کاراته از میان پلیمورفیسمهای کاندیدا، ACE ضریب تمیز بالایی را دارد، اما احتمالاً با توجه به ماهیت چند عاملی عملکرد در کاراته در خصوص کاربردTGS نیاز به احتیاط بیشتر؛ و بطور کلی کاربردTGS در مقوله استعدادیابی ژنتیکی ورزشی به بررسیهای اقلیمی با پلیمورفیسمهای متنوعی نیازمندست

کلیدواژه‌ها